Toen ik voor het eerst zijn kop kwijt was, wist ik dat ik ooit een verhaal over Hondje ging schrijven: als het beest echt diep slaapt, heeft het de neiging om zich op te rollen tot een wit, pluizig bolletje – iets dat eruitziet als een hoopje haar zonder snuit.

​

 Dat dat verhaal uiteindelijk in Hard gras zou komen, én dat Hard gras er een foto bijplaatst van precies het goede hondje, had ik nooit durven dromen. Toch is het zo, en daar wil ik Henk Spaan, Hugo Borst en Matthijs van Nieuwkerk heel hartelijk voor bedanken.

 

Hondje is vandaag een jaar geworden, ik heb een hondencupcake gekocht voor vijf euro, die de kat zojuist heeft opgegeten.

​